Σκέψεις και οπτική που μοιράζεται η Δήμητρα:

• Πολλές/οί νιώθουν κλιματικό στρες και αίσθηση ματαιότητας. Τι τους λες; 

Το νιώθω κι εγώ, και μάλιστα αισθάνομαι ότι γίνεται πιο έντονο κάθε καλοκαίρι. Αυτό που με βοηθάει είναι να θυμάμαι ότι δεν χρειάζεται να λύσει κανείς το πρόβλημα μόνος του. Οι μεγάλες αλλαγές είναι συλλογικές και σταδιακές. Προσπαθώ λοιπόν να εστιάζω εκεί που μπορώ να έχω επιρροή, μέσα από τη δουλειά μου, τις επιλογές μου ή την κοινότητά μου. Όχι με την πίεση ότι πρέπει να “σώσω τον κόσμο”, αλλά για να μη μένω στην αίσθηση ότι δεν μπορώ να κάνω τίποτα.

• Σε αλλαγή… κλίματος, έχεις κάποια προσωπική, εργασιακή ιστορία που θα ήθελες να μοιραστείς;

Μου έχει μείνει μια πολύ απλή στιγμή από ένα workshop ενός project. Είχαμε φέρει παλιά υφάσματα και μάθαμε πώς να τα μετατρέπουμε σε επαναχρησιμοποιούμενα κηρομάντηλα, αντί για μεμβράνη ή αλουμινόχαρτο. Μία από τις συμμετέχουσες ενθουσιάστηκε τόσο πολύ και στο τέλος μας ευχαρίστησε λέγοντας “τέλειο, μπορώ να τα χρησιμοποιώ για το κολατσιό των παιδιών στο σχολείο!”. Ήταν κάτι πολύ μικρό, αλλά μου έχει μείνει, γιατί έκανε την αλλαγή να μοιάζει ξαφνικά πολύ χειροπιαστή, απλή και ταυτόχρονα δημιουργική.